Без рубрики

Первая запись в блоге

Это ваша самая первая запись. Выберите элемент «Изменить», чтобы отредактировать или удалить её, или создайте новую запись. If you like, use this post to tell readers why you started this blog and what you plan to do with it.

запись

Реклама
Без рубрики

Վախթանգ Անանյանի հետքերով…

Մարտի 27-ին մենք գնացինք Դիլիջան: Մեր բուն նպատակն էր իմանալ ավելին Վախտանգ Անանյանի մասին: Ընկանք ճանապարհ և հասանք Սևանա լիճ: Այնտեղ մենք կանգ առանք, բայց քանի որ շատ ցուրտեր մենք նկարվեցինք և նորից ճանապարհ ընկանք դեպի Դիլիջան: Փոքր-ինչ ուշ հասանք հյուրանոց: Հանգստացանք, ճաշեցինք և գնացինք հարցազրույցի Անանյանի բարեկամուհու հետ: Նրա անուն ազգանուններ Էլմիրա Անանյան: Նա իրականում Անանյանի եղբոր թոռնուհին էր: Մենք իմացանք, որ Անանյանը եղել է խելոք երեխա, ունեցել է 4 տարվա կրթություն: Ապրել և ստեղծագործել է Դիլիջանի Շամախյան գյուղում: Հաճախել է Ծխական դպրոց, բայց ուսման վարձը չկարողանալով վճարել դուրս է մնացել դպրոցից: Նա զբաղվել է ինքնակրթությամբ: Նրա ասելով նրա դպրոցը եղել է մայր բնությունը, որի գրկում նա մեծացել է: Նա նաև եղել է որսորդ և իր ստեղծագործութևունների մեծ մասը վերաբել է որսորդությանը: Հարցազրույցից հետո մենք գնացինք Հաղարծին եկեղեցի մոտեցանք տեր հայրին, որպեսզի պատմի մեզ  եկեղեցու կառուցման մասին: Եկեղեցին կառուցվել է 10-րդ դաում Տրդատ թագավորի կողմից: Մտանք եկեղեցի մոմ վառեցինք, երգեցինք և գնացինք երազանքի ծառի մոտ: Ահագին ոտքով քայլեցինք Տիկին Հարությունյանի հետ: Հետո գնացինք Իջևանի կենտրոն զբեսնեցինք,նկարվեցինք ու գնացինք հյուրանոց: Հյուրանոցի անձնակազմը մեզ համար պատրաստել էր անականկալ հյուր էին եկել Դիլիջանի երաժշտական դպրոցի երեխաները պարեցինք, ուրախացանք, արտասանեցինք գնացինք ընթրելու և վերադարձանք, քնելու: Առավոտյան մենք արթնացանք, տեսանք, որ ձյուն է գալիս իջանք նախաճաշելու և գնացինք գրադարան: Գրադարանում մենք իմացանք , որ Վախթանգ Անանյանի գրքերից օգտվում են շատերը, նրա անունով կա և դպրոց և փողոց: Այնտեղ մենք ծանոթացանք տիկին Մարոյի հետ ով եղել է Անանյանների հարսնացուն և նույնպես բնակավել է Շամախյան գյուղում մենք ցանկացանք գնալ Շամաղյան գյուղ բայց այնտեղ միայն դատարկ գյուղներ մի քանի բնակիչներով և Անանյանից մնացել էր միայն իր կառուցած տունը և իր տնկած ծառերը: Հետո մենք գնացինք ավելի հին գրադարան ավելի շատ բան իմանալ համար: Նա Ունի բազում երկեր և ժողովածուներ: Նա նաև գրել է հեքիաթներ,առակներ,պատմվածքներ,էպոսներ: Տնօրենը մեզ պատմեց, որ իրենց մոտի գրքերը շատ հին են, իսկ կան հատվածներ, որ գտել են գրքերի մեյից և տպագրել: Հետո մենք վերադարձանք տուն: Այսպիսով ավարտվեց իմ առա

ջին ճամփորդությունը իմ նոր դպրոցում: Շնորհակալ եմ ամեն ինչի համար ընկեր Հարությունյան…

Պարտիզպանի օրագիր

22.03.2017

Ես Աշոտ Հովհաննիսյանն եմ: Նոր եմ եկել Մխիթար Սեբաստացի կրթահամալիր: Այսօր բնագիտության դասաժամին ես էլ մասնակցեցի պարտիզպանների ջոկատի աշխառտանքներին: Ընկեր Կարոն մանրամասն բացատրում էր անելիք աշխատանքները: Այսօր մենք կրապատել ենք ծառերը: Կրապատում ենք, որպեսզի միջատները չվնասեն ծառին: Մաքրեցինք դպրոցի արտաքին և ներքին բակերը: Ինձ համար անսովոր և հետաքրիքր աշխատանք էր:

Հայրենագիտության ընտրություն

Վախթանգ Անանյան.Ծովի տղան

Մայիսի մի պարզ ու պայծառ օր, երբ գարնան մռայլ մառախուղներից հետո Սևանի ջրերը առկայծում էին ու ծիծաղում, մենք ջուրը մտանք ռետինե նավակներով ու ցած մեկնեցինք մեր կարթերը: Մեր դիմաց միջնադարյան Այրիվանքն էր թառած ծովափնյա ժայռին՝ իր մամռոտ գմբեթներով, մի այլ ժայռի գագաթին բարձրանում էր Աշոտ Երկաթի հինավուրց ամրոցի մի կիսավեր աշտարակը:

Продолжить чтение «Վախթանգ Անանյան.Ծովի տղան»